Friday, June 08, 2007

[κι άλλα πουλιά]



μιά γάτα βυζαίνει ένα κουπάκι γάλα στην αυλή

έξω σπάζουν την άσφαλτο μαδιάμ
η ροδιά πρασινίζει εντατικά και νταν
σάββατο του λαζάρου


σηκώνει το μουσούδι της οσμίζεται το παν

το ατσαλένιο δράπανο κρακ σιγεί ακαριαία

ένα φύλλο ξεκολλά πέφτει κυματιστά

κιμάς ο λάζαρος μες στα λιβάνια τα κραυγαλέα


ώσπου πάλι σκύβει στο γάλα της τέρμα το ρεπό

κροτεί ο σπάστης πάνω στην γκρίζα κρούστα με ορμή

το φύλλο κατακάθησε σ' ένα καπό

κανένας δεύρο λάζαρος μονάχα η στιγμή



['μεγάφωνα του λαζάρου', το πρώτο και -γιά μένα- δυνατότερο ποίημα από το πρόσφατο βιβλίο του σάκη σερέφα, πρώτα πέθανε η κότα. ο σ. είναι από τους άντρες ποιητές που πρωτοεμφανίστηκαν το '80 που εξακολουθώ να παρακολουθώ: νομίζω ότι πάντα 'κάτι έχει']

Labels: