Thursday, January 31, 2008

[δανεικό παιχνίδι]

12.06.2006

πλάι μου στο παγκάκι χαζεύει στιγμές σφυρίζει κιόλας ένα αγόρι, με 4 όλα & όλα τόσα μέτρησα σχολαστικά δάχτυλα στο αριστερό του -thus αμήχανο, αμετακίνητο, καθηλωμένο, πιο συγκεκριμένα αόρατο. ερωτεύομαι σφοδρά την αλλόκοτη του παλάμη αυτή, καθαρή & χαρακωμένη, δυνατή, ανοιχτή, με φαντασιώνω, με φαντασιώνω να του πιπιλάω ένα ένα & τα 4 εμμένοντας, δαγκώνοντας τις αρθρώσεις των αχόρταγα, τον αγαπώ που δεν είναι αρτιμελής & που αρνείται πεισματικά να κόψει το 5ο δάχτυλο από το άλλο χέρι για νάναι συμμετρικός & ομοιόμορφος. αναρωτιέμαι με ποιο χέρι προτιμά να γράφει, με ποιο να με χαστουκίζει, με ποιο να παίζει πέτρα ψαλίδι χαρτί. σκέφτομαι δώρα που δε θα του αγόραζα ποτέ, δώρα που δε θα του υπενθυμίζουν την αναπηρία του: γάντια, yo-yo, πλαστελίνη, μανό, δαχτυλίθρα & η λίστα μεγαλώνει. οργιάζω σκεπτόμενος πως? μπορεί να του συνέβη κάτι τόσο όμορφο & συνάμα θανάσιμο μάλλον, με το επικρατέστερο & πιο φανταχτερό σενάριο να είχε αφαιρεθεί καθώς έτρωγε τα νύχια του, αγχώδης τύπος. ίσως όμως πολύ απλά να τόχασε μέσα σε κάποια τσέπη βαθιά ή & τρύπια, πιο πιθανό το βρίσκω. θα μπορούσε βέβαια να έδειξε αγενώς κάποιον με υπερβολικά κοφτερά δόντια. ξαφνικά, διαπιστώνει πως το βλέμμα μου του σφίγγει το χέρι & με όλη την αφέλεια που διαθέτει ρωτάει ευθαρσώς γιατί είσαι βουρκωμένος? δε θέλω να του αποκαλύψω πως ευχόμουν να φύτρωνε γιατί στην πραγματικότητα τον θεωρούσα φρικιό & πως θα αυτοκτονούσα αν έχανα έστω & ένα από τα πολύτιμα δάχτυλα μου, αν & όχι τόσο ντελικάτα. με φαντασιώνει να βγάζω από την τσέπη μου ένα σουγιά, κόβω με χειρουργικές κινήσεις το δάχτυλο που του λείπει από το δικό μου αριστερό & του το προσφέρω γενναιόδωρα & χαμογελάστος, το μόσχευμα σου! αμέσως μετά -προτού προλάβω να συνειδητοποιήσω ότι έπαψα να είμαι ολόκληρος & τέλειος- μπήγω βίαια τον σουγιά στην καρωτίδα μου. δίχως να κρατήσει τους τύπους ή κάποια δευτερόλεπτα πένθιμης σιγής- μου αφαιρεί το παπούτσι προσεκτικά, έπειτα την κάλτσα -την βρίσκει αστεία θάλεγε κανείς- & μου κόβει το 5ο δάχτυλο απτά αριστερό πόδι. γέρνει πάνω από το βεβηλωμένο μου πτώμα & ψιθυρίζει πως μαγαπά για πάντα & ας τον λέρωσα. αν ζούσα θα αναρωτιόμουν πως έχασε το δάχτυλο του ποδιού & δε το 5ο, καθαρή σύμπτωση? ανέκαθεν με ταλάνιζαν οι ιδιομορφίες των πραγμάτων. το λεωφορείο φθάνει στη στάση, του πιάνω το χέρι κρύβοντας το σημείο ελλειπτικότητας του & επιβιβαζόμαστε σχετικά ευτυχισμένοι. θα του επιτρέψω να πατήσει αυτός το κουμπί ΣΤΑΣΗ με το δάχτυλο που δεν έχει & θα χαζογελάμε με αυθάδεια.


σε σέρνουνε παιδάκι σε σπίτι αγνώστων παίζεις με το άλλο παιδάκι έχει ένα παιχνίδι που πολύ το ζήλεψες και θα τό 'θελες δικό σου - φαντασίωση: το παιδάκι ευγενώς σε το δανείζει [που σημαίνει επίσης ότι θα πρέπει να του το επιστρέψεις: να ξαναδείς το ευγενές -και πλέον επικινδύνως γοητευτικό- παιδάκι]

Labels: ,

18 Comments:

Blogger Φαίδρα φις said...

in dubio pro reo...ή αλλιώς...εν αμφιβολία υπέρ του κατηγορουμένου...

χαίρετε...

31 January, 2008 14:59  
Blogger sensualmonk said...

[ποιητρία τε και νομικός! [ου μην αλλά και λατινιστρία]

αντιχαίρετε :-)]

31 January, 2008 16:37  
Blogger Φαίδρα φις said...

αν το επιθυμείτε, ίσως το σκεφτώ λιγάκι παραπάνω,να ομιλούμε εις την λατινικήν από εδώ και στο εξής...
νομικός επ'ουδενί...το αποστρέφομαι...θα δεχτώ-με υποδηλούμενη μετριοφροσύνη που ελπίζω να μην περνά και απαρατήρητη-τον πρώτο σας παρακινδυνευμένο(για εσάς βεβαίως) χαρακτηρισμό...
αστειεύομαι τραβηγμένα...

31 January, 2008 21:02  
Blogger sensualmonk said...

[τραβάτε [με - δεν κλαίω! ;-)]]

01 February, 2008 01:03  
Blogger Φαίδρα φις said...

ασφαλώς...αλλά τελείως αμαχητί?
δεν προσήκει στον "τύπο" σας φοβάμαι...

01 February, 2008 15:06  
Blogger sensualmonk said...

[πλην εγώ, ατρόμητος]

01 February, 2008 15:33  
Blogger Φαίδρα φις said...

αποθεώνετε εν αγνοια σας κάτι πολύ δικό μου...και απαραβίαστο ως τώρα...
έστω...

01 February, 2008 16:23  
Blogger Eva Eksarhou said...

δέκα για την φωτογραφία
τέσσερα !!!! για την ιστορία. υπέροχη

05 February, 2008 14:41  
Anonymous ο φάλτσος said...

epikindinos goiteutiko paidaki? hehe

05 February, 2008 21:35  
Blogger sensualmonk said...

[α, κ. εξάρχου μου, πολύ αυστηρή μας γυρίσατε! ;-)]

06 February, 2008 00:22  
Blogger Eva Eksarhou said...

μα τέσσερα θαυμαστικά είναι η ανώτερη βαθμολογία μου (μην ξεχνάτε έχω αγγλοσαξωνική παιδεία - και τα θαυμαστικά τα αποφεύγω συνήθως ... τόσο με ενθουσιάσατε, λοιπόν ...)

06 February, 2008 14:11  
Blogger sensualmonk said...

[υ.γ. προς εύα εξάρχου:

1. ο κ. φάλτσος σας ενθουσίασε, βεβαίως βεβαίως!

2. αν σας άρεσε η φωτογραφία, there's more -and there will be even more- where that came from, in my... asian abode: http://www.alivenotdead.com/sensualmonk :-)]

06 February, 2008 14:15  
Blogger Eva Eksarhou said...

είμαι φαν σας, πλέον ...

1. μα ποιός έγραψε την ιστορία? σας παρακαλώ διαφωτίστε με (πάλι)

06 February, 2008 14:26  
Blogger sensualmonk said...

[αχ, φανμουξεφανμου, δεν με παρακολουθείτε ;-)

ο κ. φάλτσος έγραψε - εγώ αντέγραψα - ως φαν του - με την άδειά του

[all is revealed in the links]]

06 February, 2008 16:18  
Blogger Eva Eksarhou said...

πολύ ποιητικά το αφήσατε να εννοηθεί και εγώ με τον ενθουσιασμό του φαν (που βλέπει παντού το είδωλο του) δεν το κατάλαβα ...
:-)

06 February, 2008 17:02  
Blogger sensualmonk said...

[flattery will get you everywhere ;-)]

06 February, 2008 17:59  
Blogger Eva Eksarhou said...

τι να πω ... με παρασύρατε πάλι ... είστε λιγάκι επικίνδυνος, I must admit ...

07 February, 2008 09:44  
Blogger sensualmonk said...

[αμήν ;-)]

07 February, 2008 10:14  

Post a Comment

<< Home