Wednesday, September 24, 2008

[το πένθος της γλώσσας]

[ ] η γλώσσα [ ] δεν κατακρατεί τίποτα από την ουσία του πραγματικού [ ]. αλλά ούτε και είναι παραίτηση [ ]. είναι στην ίδια της την φύση η κίνηση προς εκείνο που δεν είναι αυτή. μιάς και γεννήθηκε από την απώλεια* και δεν έχει τίποτα που νά 'ναι δικό της, η όρεξή της είναι τεράστια! μπορεί, οφείλει, γιά να ζήσει, να 'ενσωματώνει' τα πάντα μέχρι και το σώμα και πιό πολύ κι απ' αυτό: αποπλανά καλύτερα απ' το φύλο, συγκινεί βαθύτερα απ' τα δάκρυα, πείθει ισχυρότερα απ΄την γροθιά, λαβώνει, αποκοιμίζει, εξουθενώνει... κατέχει όλες τις εξουσίες. σ' αυτήν την κίνηση που την φέρνει από την κυριαρχία, από την μαγεία, στην συνείδηση της ουσιώδους της κενότητος, θα ταλαντευτεί ανάμεσα στον μανιακό θρίαμβο και την μελαγχολία. αλλά η μελαγχολία αποκαλύπτει την φύση της, η μανία μόνο την προσπάθειά της. [ ] στην ίδια την λειτουργία της γλώσσας, βρίσκεται εγγεγραμμένη η αδυναμία να ικανοποιήσει την απαίτησή της. η μη κατόρθωση της ευχής είναι εντός της αλλά η ευχή είναι δίχως όρια. [ ] είναι συγχρόνως πένθος που τελείται και πένθος που δεν τελειώνει

* [όπως λέει πιό κάτω ο ίδιος ο πονταλίς: απώλειας του αντικειμένου, του 'πράγματος δίχως όνομα', της 'αλήθειας δίχως φράση']

j.-b. pontalis, 'μελαγχολία της γλώσσας', perdre de vue [folio essais], σελ. 251-2

Labels: , ,

3 Comments:

Anonymous The Artist Ρreviously Known as Ιω. Ερανιστής said...

Λακωνικότερος ο Ηegel: "η λέξη είναι ο φόνος του πράγματος"

04 October, 2008 22:15  
Blogger sensualmonk said...

'όλα έχουν ήδη λεχθεί' [εμείς τι ρόλο βαράμε πες μου ;-)]

06 October, 2008 08:39  
Anonymous The Artist Previously Known as Ιω. Ερανιστής said...

αν είχα απάντηση δεν θα γυρνούσα σαν το φάντασμα στα διαδίκτυα...

[και βέβαια ποιος ξέρει αλήθεια - δεν ζει και ο Ελευθέριος Δούγιας για να μας διαφωτίσει - αν έχουμε εξαντλήσει όλες τις πιθανές αντιμεταχωρήσεις φθόγγων;]

06 October, 2008 22:35  

Post a Comment

<< Home