[λέει ο αφελής]

- ποιόν λόγο θα είχε ο ομπάμα να επισκεφθεί την ελλάδα; μιά χαρά 'τους κάτσαμε' ώς εδώ - οι τούρκοι είναι το πρόβλημά τους, αυτούς πάει να καλοπιάσει

- ορθώς εξανίστανται όλοι γιά τα θύματα της ένοπλης βίας. μακάρι να συνέβαινε το ίδιο και γιά τα θύματα της εποχούμενης βίας [μόνο γιά την σεβάσμια αρχαιολόγο, και μιά γιαγιά με εγγόνι ακούσαμε τα δυό τελευταία χρόνια. εικάζω ότι ο πραγματικός αριθμός μόνον εντός αθηνών πρέπει να είναι πολλαπλάσιος - όποιος ξεθάψει την σχετική στατιστική, ας ενημερώσει]

- συνεπώς, καλώς να 'διωχθεί' η 'κουκούλα', υπό δύο προϋποθέσεις:

α. να μην χρησιμοποιούνται πια χημικά εναντίον των διαδηλωτών
β. να διώκονται εξίσου όλοι οι οδηγοί που τρομοκρατούν τους πεζούς περνώντας με κόκκινο [εμπειρικός μέσος όρος: ένας ανά φανάρι ανά αλλαγή της ένδειξης]

[η καθημερινή, 'χαμηλή' βία είναι η φωτιά κάτω απ' το καζάνι όπου σιγοβράζουν οι 'εξάρσεις']

σπάζοντας τις βιτρίνες

τι ζητούσε αυτό το μεταλλικό μαύρο ματ κουτί μες στην βουκουρεστίου; 'η πείνα στην αθήνα τον χειμώνα του 1941-1942' έγραφε στο πλάι, και μέσ' από ένα μικρό τζαμάκι έβλεπες -αν άντεχες- ασπρόμαυρες εικόνες σκελετωμένων ζώντων και αποστεωμένων νεκρών

'δεν μπορώ, κουράστηκα' βόγγηξε δίπλα η μεσόκοπος κυρία προς τον απαθώς καρτερικό σύζυγό της, φορτωμένη τις τσάντες των παρακείμενων καταστημάτων ειδών [υπερ]πολυτελείας

[το έργο του γιώργου χατζημιχάλη -ενταγμένο στο εκθεσιακό πρόγραμμα του ε.μ.σ.τ., με την επιμέλεια της δάφνης βιτάλη- εστάθμευσε κατόπιν στην ερμού, και έπεται ανάλογη συνέχεια]

[[αντι-]βία, ξανά, ad infinitum]

μπορεί να μην συμφωνώ με όλες τις λεπτομέρειες της διατύπωσης της πιό κάτω 'αντι-διαφήμισης', αλλά με την ουσία της, ναι - και με την ανάγκη δραστηριοποίησής μας εναντίον και αυτού του μετώπου βίας, π.χ. με καταθέσεις υπέρ της κ. κούνεβα [τράπεζα πειραιώς, αριθμός λογαριασμού: 5012 019021 277, όνομα: DECHEVA ELENA KUNEVA KOSTADINKA NIKOLOVA. γιά καταθέσεις από εξωτερικό: ΙΒΑΝ GR 28 0172 0120 0050 1201 9021 277, BIC PIRBGRAA], και με διαμαρτυρίες προς τον ησαπ



[από εδώ - με ευχαριστίες στον νίκο γιά την επισήμανση]

[εις εαυτόν: εν βρασμώ και πάλι - πρόχειρα και πάλι]

δίπλα στην οργή μπρος στο έγκλημα του κράτους του ισραήλ εναντίον των παλαιστινίων, κάνε μιά τόση δα παύση κι αναλογίσου τον τρόπο με τον οποίο η βιαιότητα της χαμάς εξυπηρετεί άριστα τα [κοντόφθαλμα] ισραηλινά 'συμφέροντα'

και κοντά σ' αυτό -και παρόλο που, ευτυχώς, τα μεγέθη είναι καταφανέστατα μη συγκρίσιμα- κατ' αναλογίαν, τον τρόπο που τα πρόσφατα δικά μας βίαια επεισόδια* θα μπορούσαν κάλλιστα να τροφοδοτήσουν τα όποια ρεύματα καταστολής και συντηρητισμού υπάρχουν εντός των επισήμων θεσμών μας, τον τρόπο που οι καταλήψεις 'εναντίον της ιδιωτικής εκπαίδευσης και της αγοράς' -όχι in abstracto, αλλά όπως 'υλοποιούνται' στα ελληνικά πανεπιστήμια- δύνανται να εξυπηρετήσουν ακριβώς αυτά που λένε ότι μάχονται, κ.ο.κ.


* ο έκθαμβος θαυμασμός -και η πάραυτα χορηγούμενη, καίτοι μηδέποτε ζητηθείσα από τους 'ενδιαφερόμενους', 'άφεση αμαρτιών'- με τον οποίον αντιμετωπίστηκε από αρκετούς η λογιών λογιών [μη αστυνομική] βία τούτη τη φορά -συνήθως με το πρόσχημα της [και] νεανικής συμμετοχής [αν και, σε τι ποσοστό, δύσκολα θα το μάθουμε]- ίσως να είναι αποτέλεσμα ενός μίγματος επιπόλαιου 'ρομαντισμού', ενοχών των 'μεγαλυτέρων' έναντι της δυσφορίας των 'παιδιών', και αδυναμίας πολλών πολιτικών, δημοσιογράφων και διανοουμένων μας να ζυγίσουν ψύχραιμα την σημασία της βίας -και μάλιστα σε σχέση με τον συνολικό όγκο της μη βίαιης, ενίοτε και συνταρακτικά μεγαλοθύμως παιγνιώδους, και χιουμοριστικής, διαμαρτυρίας- ή και να αποδεχτούν ότι δεν είναι πάντα εφικτή η εξεύρεση νοήματος [πολλώ δε μάλλον η εξόρυξη 'πολιτικού μηνύματος']